تبليغاتX
آزاده پورزند

 

نمی دانید چه قدر غمگین می شوم وقتی می بینم که بسیاری از بهترین نویسندگان و هنرمندان ایران باید عمر خود را در فقر و تنهایی غربت سپری کنند. دیگر به جایی رسیده که حتی فکر کردن درباره بازگشت به ایران برای بسیاری از این نویسندگان و هنرمندان ممنوع است چه برسد به بازگشت به ایران. یکی از این نویسندگان سرشناس که واقعا برای سال های طولانی تنها و فراموش شده ماند، خانم شهرنوش پارسی پور، است. این روزها اسم این نویسنده ارزشمند ایرانی را بیشتر می بینم و می شنوم. اما حقیقتا چه کسی می تواند تنهایی و سختی سال های متمادی غربت را برای او جبران کند؟

شنیدن صدای خانم پارسی پور از رادیو زمانه همیشه در من احساس آرامش به ارمغان می آورد. در برنامه اش او کتاب های تازه انتشار یافته را مورد بررسی قرار می دهد و با  صدا و لحنی دلنشین  با شنوندگانش درباره داستان این کتاب ها صحبت می کند.

برای شنیدن برنامه رادیویی خانم شهرنوش پارسی پور از رادیو زمانه این جا را کلیک کنید.

برای خواندن شرحی کوتاه از زندگی و آثار ادبی اواین جا را کلیک کنید.

به امید شادی، تکرار می کنم: شادی، این نویسنده بی نظیر عصر ما...

 

 

+ نوشته شده در  11 Jul 2007ساعت 17:28  توسط آزاده پورزند  | 

به‌ وبلاگم خوش آمدید